Ο Τράκτορας!!!

       Έχω τόσες ιστορίες με καράβια,λεωφορεία,Κτέλ και κάτι λίγο απο τραίνα!Είναι γνωστό οτι τραβάω τους βλαμμένους...αλλα και ποιός δε τους τραβάει;;; Το πρόβλημα είναι οτι οι άλλοι έχουν βρεί τρόπους να ξεκολλάν τα στρείδια-ενοχλητικούς συνταξιδιώτες απο πάνω τους,εγω παρότι φονικός μπανανοσάλιαγγας έχω μια φυσική δειλία-ευγένια και δε μπορώ να τους απωθήσω!!

 Υποψήφιοι συνταξιδιώτες:

Δε θα αναφερθώ λοιπόν σε όλους τους βλαμμένους συνταξιδιώτες μου (ούτε σε αυτόν που μου άφησε το μπάσο του γιατι θα πήγαινε τουαλέτα και επέστρεψε μετά απο 5 ώρες αφου είχε απολαύσει έναν υπνακο σε έναν καναπέ του καραβιού...(ξέρεις εσύ  ποιός είσαι!)) αλλα στον συνταξιδιώτη ΉΜΜΥ!

το Ημμυ δεν είναι σχολή...είναι μια ιδέα!Η ιδέα του έχω-άποψη-για-ολα-και-αυτή-η-άποψη-είναι-και-σωστή! Όταν ταξιδευει μόνος του ένας ΗΜΜΥ,θα τον δείς να κουβαλάει τον υπολογιστή του,το πολύμπριζό του,τον σκληρό του δίσκο,το βιλίο "HTML for Dummies" και θα ψάχνει απεγνωσμένα για ιντερνετ και μπριζα! Αν ομως κάνεις το λάθος να είσαι μαζί του on board,τότε θα σε δεί σαν ευκαιρία για κοινωνικές επαφές!! Οπότε θα σου πρίξει τα σκώτια και τις ωοθήκες ταυτόχρονα!

Αν τους δείς στο διάβα σου,φύγε μακρυα!

   Αυτό το λάθος έγινε και πρίν λίγο καιρό οταν ταξίδευα μαζί με το πλυντήριο και τον τύπο με το μπάσο που περιέγραφα πριν(ναι του μιλάω ακόμα!)! Το πλυντήριο ήταν προνοητικό και έτσι αποφάσισε να ρίξει έναν υπνακο και να γλυτώσει το πρίξιμο! Ο τύπος με το μπάσο ήταν απλά κακός και έκανε οτι διάβαζε βιβλίο...Σε ποιον λοιπόν έμεινε αμανάτι ο Ημμυ να του κάνει παρέα το βράδυ??Στον μαλάκα(εμένα)!!!
Ερωτήσεις που τέθηκαν απο τον ΗΜΜΥ εκείνο το βράδυ:

Ξέρεις:

1. Τι είναι ο τράκτορας?
2. Πως ζυγίζονται τα φορτηγά στα πλοία?
3. Πόσο πληρώνουν τα φορτηγά στα πλοία?
4. Τι τρώνε στη Κίνα,που πήγε πρόσφατα?
5. Οτι υπάρχει εστιατόριο στη Κίνα που σερβίρει γάιδαρο?
6. Οτι υπάρχει επίσης εστιατόριο στη Κίνα που είναι ζωολογικός κήπος και μπορείς να διαλέξεις ποιο ζωντανό απο όλα θα φάς.(Αν και πλέον έχει απαγορευθεί η κατανάλωση τίγρης γιατι είναι υπο εξαφάνιση)?
7. οτι το ΙΚΑ μετράει ποσοστιαία?
8. οτι στο ΤΣΜΕΔΕ πληρώνεις 2000 το χρόνο ανεξάρτητα απο το άν έχεις εισόδημα ή όχι?
9. Πλήθος παραδειγμάτων που καταδείκνυαν ποιο ταμείο σε συμφέρει ανάλογα με το εισόδημα?
10. Πόσο στοιχίζει να αγοράσεις μια μεζονέτα στο Βόσπορο?
11. Πόσο στοιχίζει η ίδια μεζονέτα στα περίχωρα του Πεκίνο?
12. Οτι η ισοτιμία Γεν-ευρώ είναι 1 προς 10?
13. Πόσο στα αλήθεια στοιχίζει η coca-cola στη Κίνα??8 γεν μόλις!

 Απαντήσεις που θα ήθελα να δώσω:

1. χέστηκα
2. χέστηκα
3. χέστηκα
4. χέστηκα
5. χέστηκα
6. χέστηκα
7. χέστηκα
8. Τους πούστηδες!
9. χέστηκα
10. χέστηκα
11. χέστηκα
12. χέστηκα
13. χέστηκα

Απαντήσεις που έδωσα γιατι είμαι δειλή:

1. Για πές μου!
2. Για πές μου!
3. Για πές μου!
4. Για πές μου!
5. Για πές μου!
6. Για πές μου!
7. Για πές μου!
8. Τους πούστηδες!
9. Για πές μου!
10. Για πές μου!
11. Για πές μου!
12. Για πές μου!
13. Για πές μου!

 Μετά απο 3 ώρες,δεν άντεξα άλλο!Άνθρωπος είμαι και γώ και λυγίζω!Πήρα δραμαμίνη...Αλλά τη πήρα μπροστά του!!Γιατί???Έμαθα πληροφορίες και για τη δραμαμίνη!!!!ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

ΥΓ1:Ο τράκτορας είναι το μπροστά μέρος του φορτηγού και ζυγίζει 5 τονους!!!
ΥΓ2:Αγαπητή NamNaira,ζήτησες ιστορίες πολυκατοικίας γιαυτο και η επόμενη ανάρτηση θα είναι αφιερωμένη σε σένα και θα έχει πολλές-πολλές-πολλές ιστορίες καθημερινής τρέλλας!!!

Η σκοτώστρα..

Κατα καιρούς, έχουμε βιώσει επικές στιγμές στο σπίτι του σαλιαγκιού. Αυτή τη φορά δεν θα μιλήσω για τις επικες στιγμές που οι γείτονες ζήσανε εξαιτίας μας (Weeeeee are the champions ma friend!!!!), αλλά για αυτές που ζήσαμε εμείς εξαιτίας της διοικήσεως της σαλιαγκοπολυκατοικίας (οι ιστορίες για την προηγούμενο σπίτι-ποντικότρυπα είναι κατηγορία ξεχωριστή από μόνη τους και θα τις αναπτύξουμε ίσως μελλοντικά <όταν η νοσταλγία θα έχει υπερνικήσει την τραγική ανάμνηση της διαμονής στην μαγευτική Νάξο>)

Η διοίκησις λοιπόν στο σαλιαγκόσπιτο (θυμίζει κλικλικόσπιτο...) θες λίγο από την ζέστη, θες από το γεγονός ότι είναι Ελληνες νεόπλουτοι που η κρίση τους στέρησε δια παντώς τα όνειρα για μια ζωή μέσα σε πλούτο μεγέθους Σκρουτζ (φήμες λένε ότι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας είχε ήδη αγοράσει το χρυσό σωβρακομαγιουδάκι για να ταιριάζει με τα νομίσματα στα οποία πίστευε ότι θα κολυμπούσε εν ευθέτω χρόνω) διακρίνεται από μεγάλη κακία και απειλητική διάθεση.

Εδώ θέλω να κάμω μια ερώτηση σε σένα σαλιάγκι, αλλά και στους αγαπητούς αναγνώστες.. Είναι σοβαρό και μην με κοροιδέψετε που δεν ξέρω, ένα ταπεινό πληντυριάκι είμαι!! Δείξτε έλεος. Τί σκατά είναι η διοίκηση σε μια πολυκατοικία; Τι αναλαμβανει; Ήξερα για τους διαχειριστές, αλλά για διοίκηση δεν ήξερα τίποτα. Οποιαδήποτε πληροφορία καλοδεχούμενη. Ευχαριστώ.

Συνεχίζω λοιπόν την αφήγησή μου. Κατα καιρούς στον πίνακα ανακοινώσεων (που μετά από την μυστηριώδη εξαφάνιση ορισμένων πολύ σημαντικών ανακοινώσεων που είχαν να κάνουν με ζητήματα ζωής και θανάτου, αντικαταστάθηκε από μια γυάλινη προθήκη με μια κλειδαριά τελευταίας τεχνολογίας) έχουν εμφανισθεί ορισμένες πολύ ευφάνταστες ανακοινώσεις.

Έχουμε δει τις γνωστές του στυλ 'ελάτε όλοι μαζί να μαζέψουμε λεφτά να φτιάξουμε το γλυκό μας ασανσερ που χάλασε για άλλη μια φορά, εκ νέου' ή 'παρακαλώ να εξοφλήσουν όλοι οι ένοικοι τα υπόλοιπα που έχουν σε κοινόχρηστα', αλλά η αλήθεια είναι ότι περάσανε μια περίοδο αχαλίνωτης φαντασίας και κακίας που δεν προλαβαίναμε να διαβάζουμε ανακοινώσεις.

Εκ της διοικήσεως λοιπόν έχουν δεχθεί απειλές:

•  οι ένοικοι που έχουν μπαλκόνια και κοιτάνε στον δρόμο ότι αν συνεχίζουν να πλένουν τα μπαλκόνια τους εν ώρα λειτουργίας των μαγαζιών θα κινηθεί (η διοίκησις) δικαστικώς εναντίων τους.
•  ο ένοικος που χαλάει το φως του ασανσέρ είναι γνωστός και αν το επαναλάβει, θα κινηθούν δικαστικώς εναντίον του. 
• αυτός που πειράζει την πόρτα του υπογείου είναι και αυτός γνωστός και θα κινηθούν εναντίον του. Δικαστικώς πάντα. 
• (Νομίζω ότι κάποια στιγμή εμφανίστηκε και κάποιος που πείραζε το φωτοκύτταρο, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρη.) 
• Τέλος, οι ίδιοι οι σπιτονυκοκυραίοι δεχτήκαν απειλές ότι αν δεν ξοφληθούν τα λεφτά για τους καυστήρες δεν θα ανάψουν ποτέ τα καλοριφέρ. Και αυτή η απειλή έγινε τον Νοέμβρη. Και φυσικά οι σπιτονυκοκυραίοι που αποφασίσανε ότι η πολυκατοικία τους πέφτει πολύ μπανάλ για να ζήσουν σε αυτήν, οπότε είχαν κάνει τα σπίτια τους αλλού και νοικιάζανε τα διαμερίσματα σε καημένους φτωχομπινέδες φοιτητάκους θεωρήσανε περιττό να ξοφλήσουν τα χρωστούμενα. Ας βάλει άλλη μια κουβέρτα πάνω του ο φοιτητάκος, που θέλει και καλοριφέρ χειμωνιάτικα...

Πρόσφατα λοιπόν, μια γνωστή άγνωστη οικογένεια (ο παππούς, η γιαγιά, η μάνα και το εγγόνι) μπήκε μέσα στο ασανσέρ/σκοτώστρα της πολυκατοικίας. Η διαδρομή ξεκίνησε ευχάριστα μέχρι που το ασανσέρ σκάλωσε στη μέση και αρνήθηκε να συνεχίσει. Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου, τίποτα. Και εντάξει, μπορεί να χωράει συνολικά 3 άτομα μέσα, αλλά το εγγόνι είναι βαριά βαριά 10 κιλά. Μετά από αυτό λοιπόν είναι που σε 4 διαφορετικά σημεία μέσα και σε κάθε όροφο από έξω από το ασανσέρ γράφει την λακωνική φράση : 3 ατομα μόνο, με όλους του πιθανούς συνδυασμούς στην σειρά των λέξεων (μονο 3 ατομα, 3 μόνο άτομα κλπ)

Εδώ να σημειωθεί επίσης:

• δεν έχουμε μπαλκόνι που να κοιτάει στο δρόμο. Λάθος!! Δεν εχουμε μπαλκόνι!
• δεν πειράξαμε ποτέ το φως του ασανσερ (προσωπικά το φοβάμαι και δεν το πειράζω για να μην με πειράξει, σχεδόν δεν αναπνέω εκει μέσα σε λέω)
• δεν ασχοληθήκαμε ποτέ με την πόρτα του υπογείου (πιστεύουμε ότι βγαίνουν ποντίκια από εκεί μέσα και δεν πλησιάζουμε)
• (δεν φτάνω μάνα μου να πειράξω το φωτοκύτταρο, δεν είμαι 4 μέτρα ψηλή)
• δεν είμαστε σπιτονοικοκυραίοι!
• εντάξει, ίσως να ξέρουμε την οικογένεια των γνωστων αγνώστων λιγουλάκι...

Σήμερα λοιπόν, και πάνω σε ένα ασανσέρ που αγκομαχά και κριτσινάει κάθε που επιβιβάζεται ένας άνθρωπος (1 μόνο άτομο, μόνο 1 άτομο, 1 άτομο μόνο, σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε δηλαδή) βρίσκεται η εξής ανακοίνωση:

ΘΑ ΜΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΝΑ ΣΥΡΜΑΤΟΣΚΟΙΝΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ!

ΑΣ ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ

Ή

ΑΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ-ΣΚΟΤΩΣΤΡΑ ΚΑΙ ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΥΛΙΟΜΕΝΕΣ ΣΚΑΛΕΣ

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ 

ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

ΥΓ: Σε περίπτωση που ένοικος βρεθεί μαζί με το ασανσέρ στο υπόγειο, θα κινηθούμε δικαστικά!!!

ΥΓ: Αυτό το φετίχ της διοικήσεως με τις δικαστικές κινήσεις είναι πολύ καλό!

ΥΓ1: Επίσης αφού ξερουν ποιοί κάνουν την μαλακία, γιατί δεν τους πιάνουν προσωπικά να τελειώνουμε; Ή τέλος πάντων ας πούνε και σε μας που τους έχουμε βγάλει όλους ένοχους, μέχρι και το δίχρονο κοριτσάκι του πρώτου ορόφου (τα έχεις δει πόσο ψηλά μπορούν να πηδήξουν άμα θέλουν; το έχει άνετα το φωτοκύτταρο!)

ΥΓ2: Σήμερα ξύπνησα κακιασμένη!Αμέ!

Τζίτζικας. Ο μεγάλος ανάρχας!

Λοιπόν το αποφάσισα σήμερα. Μου ήρθε σαν όραμα στον ύπνο μου.

Δηλαδή όχι ακριβώς στον ύπνο μου. Αυτό το στάδιο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Εκεί ανάμεσα στις τελευταίες σκιές των ονείρων που δημιούργησε το υποσυνείδητό σου όσο εσύ κοιμόσουν στην προσπάθειά του να βάλει σε σειρά τις νέες πληροφορίες (κυρίως άχρηστες) με τις οποίες το φόρτωσες στην διάρκεια της ημέρας.

Και ξέρεις τι ασυνάρτητο που είναι το δικό μου μυαλό όταν θέλει. Ξεκινάει το indexing  και κάνει fetch την πληροφορία από τον αντίστοιχο buffer με σκοπό να την επεξεργαστεί. Αλλά είναι τόσο άκυρη η πληροφορία που αποφασίζει να με εκδικηθεί και έτσι ξεκινάει ένα δικό του πείραμα.

Έχεις δει το κουρδιστό πορτοκάλι; Τουλάχιστον την σκηνή με τον πρωταγωνιστή που τον βάζουν να βλέπει ταινίες; Έτσι νιώθω κι εγώ κάθε βράδυ. Σαν το πειραματόζωο του μυαλού μου που δεν χρειάζεται καν να μου βάλει μανταλάκια στα μάτια για να τα κρατάει ανοιχτά αφού τον βολεύει περισσότερο να προβάλει την σημερινή πρεμιέρα σε κλειστά βλέφαρα.

Έτσι λοιπόν και σήμερα ανάμεσα στον διαγωνισμό τραγουδιού και το τεστ χημείας μου ήρθε η εικόνα ενός τζίτζικα. Την είχε αράξει σε μια γωνία με την φραπεδούμπα του και έπαιζε την εδώ και αιώνες αγαπημένη μελωδία του.

Κάποια στιγμή κάτι F-16 περάσανε πάνω από το κεφάλι του και αυτός με τεντωμένο ένα μόνο δάχτυλο από το πενταδάχτυλο χέρι του (ναι γιατί να μην μπορώ να τον φανταστώ με ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά; Ποιός με εμποδίζει;) φώναξε λίγο πιο δυνατά την άποψή του για τον καπιταλιστικό πόλεμο που αντιπροσωπεύουν. Και μόνο αυτός από όλα τα πλάσματα που εκείνη την ώρα μιλούσαν ή δημιουργούσαν ήχους με οποιοδήποτε τρόπο ακούστηκε. Κατόρθωσε να νικήσει και το τεχνητώς ενισχυμένο σήμα που έβγαινε από τα εξαντλημένα από την προσπάθεια να ακουστούν ηχεία του υπολογιστή μου.

Όταν φεύγουν τα αεροπλάνα συνεχίζει να κοινοποιεί το δικό του μανιφέστο και τις απόψεις του για τον κόσμο που ζούμε και την δημοκρατία που πρωτοπόρος, ήδη από τα χρόνια του Αισώπου, προσπαθούσε να ξεκαθαρίσει τη θέση του ενάντια σε αυτήν αδιαφορώντας για τη ζέστη, τα πουλιά, την ώρα και τους κανόνες που εμείς της φορτώσαμε (δεν πιστεύω ότι ούτε ένας θα αποφάσιζε να σταματήσει σεβόμενος την ώρα κοινης ησυχίας) καθώς και για τα εχθρικά σχόλια που θα ακούσει από εμάς.

Άσχετο, αλλά μόλις σκέφτηκα μια άλλη εναλλακτική: λες ο τζίτζικας να είναι απλά ένας κακιασμένος γκρινιάρης που μας φωνάζει για την ζέστη που κάνει και φταίμε εμείς; Αν είναι έτσι είμαι και πάλι μαζί του:

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΤΖΙΤΖΙΚΑ!

ΥΓ: Ο μέρμηγκας δεν φαντάζει πολύ καπιτάλας, επιπέδου Βαρδινογιάννη ξάφνου?

ΥΓ1: Έλλειψη οξυγόνου και φυσικού φωτός είπε ο γιατρός..
ΥΓ2: Δεν έχω κάνει λάθος, τα υστερόγραφα τα γράφω σε c και όχι σε matlab
ΥΓ3: Τα ρούχα μου στεγνώσανε;
ΥΓ4: Δεν έχω πρόβλημα να ενστερνισθώ και την εξής θεωρία: http://frikipaideia.wikia.com/wiki/
ΥΓ5: Οι εικόνες και η μουσική είναι άσχετες περίπου, αλλά ούτε τον Alex με τα μανταλάκια στα μάτια θα ήθελες να δεις, ούτε και μια ανατριχιαστικά κοντινή φωτογραφία ενός τζίτζικα..

L.A Woman..

Σήμερα που λες σαλιάγκι ενημερωθήκαμε για το Λ.Α από έναν ΗΜΜΥ. Όχι βρε από τον φωτεινό παντογνώστη - τράκτορα (αυτην την ιστορία ήθελα να ξεκινήσω να γράφω, αλλά νομίζω ότι σου αξίζει δικαιωματικά να την γράψεις εσύ για αυτά που έζησες μαζί του. Ασέ που δεν έχω και πολύ έμπνευση σήμερα..)

Από τον άλλον λοιπόν ενημερωθήκαμε, αυτόν που ξενιτεύτηκε πέρσι στας Αμέρικας. Αυτά που μάθαμε είναι τα εξής:

• Δεν μας αρέσει (και πολύ καλά να πάθουμε, που θέλαμε να ζήσουμε και το αμέρικαν ντριμ σε όλο του το μεγαλείο!!!! Πολύ το χαίρομαι, γιατί ειμαι και κακός άνθρωπος)
• Έχει ίδιο καιρό με εδώ την μέρα, αλλά το βράδυ θέλει πάπλωμα όλο το χρόνο (και ούτε αυτό μας αρέσει και καλά να πάθουμε που θέλαμε να ζήσουμε το αμέρικαν ντριμ .... ουπς, το ξανάπα, επαναλαμβάνομαι!!!)
• Το πλήρες του όνομα είναι El Pueblo de Nuestra Senora la Reina de los Angeles de Porciuncula. (αυτό το έμαθα μόνη μου από τον γουγλή! Να ξεκαθαρίζουμε τις πηγές..)

Και επειδής έχω κάμει ήδη ένα μίνι αφιέρωμα στο φατσοβιβλίο είπα να οργανώσω μια συλλογή με όμορφα τραγουδάκια και να τα αφιερώσω στους ξενιτεμένους στο Καλιφόρνια:

Μια σταθερή αξία στον χρόνο (οι doors πρέπει να έχουν τραγουδήσει τα πάντα..)

Επίσης αφιερωμένο στο αμερικάνικο όνειρο (όχι απο mamas and papas, όχι για κάποιον άλλο λόγο αλλά επειδή μου είχε λείψει ο πόλ που κόντεψες να μου τον βγαλεις πεθαμένο!!):

Και φυσικά η σκοτεινή πλευρα..

Και ένα ελληνικής παραγωγής:

Ουφ, πάω να πάρω την σανίδα μου και να σερφάρω (στο διαδίκτυο ντε! Αφού με ξέρεις, χωρίς εσένα δεν ξαναπάω θάλασσα, δελφίνι μου!Φαλαινοκαρχαρία μου!!)

Yavaş yavaş

Το πληντύριο ξενιτεύτηκε στας ανατολάς και είπε να κάμει μια μουσική επιλογή-αναφορά στο ταξίδι και την πόλη στην οποία βρίσκεται (αλλά ακόμα δεν έχει δει, γαμώ τα συνέδρια, τους αγώνες και τις δουλειές του!! Γιατί ΝΑΙ! Το πληντύριο είναι εδώ για να αναμιχθεί με άλλα ΗΜΜΥ από όλες τις φυλές του Φαραώ, που λέει και το σαλιάγκι, και να δει πώς είναι να ζεις έτσι. Κοινωνιολογική και ανθρωπολογική η προσέγγισή του και όχι ΗΜΜΥικη, να σημειωθεί παρακαλώ!)

1ο κόλλημα και αφιέρωμα από την πρώτη στιγμή που πετάξαμε ποδάρι στην Πόλη:

αλλά η αλήθεια είναι ότι η ακόλουθη βερσιόν είναι απολαυστικότερη:

Φυσικά θυμηθήκαμε και άλλα τραγούδια που περιλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη, όπως:

(θυμάσαι ρε σαλιάγκι γιατί το είχαμε ανακαλύψει και είχαμε κολλήσει με αυτό το κομμάτι στο παρελθόν? Το χρυσόψαρο στο μυαλό μου πάλι μισές πληροφορίες θυμάται!!)

Και φυσικά μπανανοσάλιαγκά μου (που τώρα που είπα μπανάνα, εκεί που γίνεται το ιβέντ έχει και κάτι μπανανιές μέσα για διακοσμητικά!!Πολύ θα το απολάμβανες! Θα ανέβω σε μια μπανανια... <με έχει βαρέσει άσχημα η συναναστροφή μου μόνο με ΗΜΜΥ σαλιάγκιιιιιιιιιι!!!!!Και μάλιστα όλων των εθνικοτήτων! ΒΟΗΘΕΙΑ!>) το κομμάτι που μετά από μία ολόκληρη μέρα αδυνατώ να βγάλω από το χρυσοψαρίστικο μυαλό μου που όμως αν κολλήσει γίνεται ελεφάντινο είναι το προσωπικό αγαπημένο:

Ιyi geceler σαλιάγκι (αυτό δεν επιδέχεται μετάφραση στα τούρκικα!) και αγαπημένοι αναγνώστες!

ΥΓ: Ναι, ο τίτλος είναι άσχετος, αλλά εμένα με άρεσε και πολύ χάρηκα που το έγραψα. Αιντε!

Ο Φούρνος γκρεμίστηκε!!!!

Ε ναι λοιπόν,πρωτόγονα αδέλφια!!!! Σφαχτείτε στα σχόλια!Μη δείξετε έλεος!!!Ξεκατινιαστείτε!!! Τώρα που κάναμε την αρχή και μίλησε άνθρωπος εδώ μέσα,  απέκτησε λίγο τζέρτζελο η κατάσταση!!!

Αρχικά λοιπόν θα ήθελα να ευχαριστήσω το φίλτατο πλυντήριο και τη Σοφία Βέμπο (περισσότερο όμως το πλυντήριο που μου αφιέρωσε κιόλας ολόκληρη ανάρτηση....καταλαβαίνεις Βέμπο μου).

       Αν και με έκανες να νιώσω οτι είμαι απολίθωμα απο την εποχή των δεινοσαυρων,

εγώ όταν ανακαλύφθηκα απο τους αρχαιολόγους!

ομολογώ οτι με συγκίνησες κιόλας.....

        Που λέτε, λοιπόν, εμείς εδώ στη παρέα έχουμε παραδοση και στα γενέθλια κάνουμε ο ένας έκπληξη στον άλλον! Το πρόβλημα είναι οτι έκπληξη στήν έκπληξη, έγινε πλέον προβλέψιμη! Και εκεί που περίμενα κλασσικά την τούρτα 12 το βράδυ έξω απο τη πόρτα μου, έλαβα απλά ένα ευχετήριο τηλεφώνημα!!! Κάτι γίνεται λέω...Δε παίζει η έκπληξη φέτος να είναι οτι δε θα μου κάνουν έκπληξη! Πάω σχολή,δίνω μάθημα,περνάω απο το εργαστήριο του πλυντηρίου,πάμε για καφέ στο κυλικείο και πίνουμε καφέ....πίνουμε καφέ...καπνίζουμε..καπνίζουμε...μετά απο κάνα δίωρο και ακριβώς τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να πώ στο πλυντήριο να φύγουμε, εμφανίζεται μπροστά μου μια τεράστια φόρμα με το αγαπημένο κέικ που φτιάχνει το πλυντήριο(αν και το καμμένο είναι η αδυναμία μου,αυτή τη φορά ήταν τέλεια ψημένο!!!) και ένα τσούρμο απο τους συνήθεις υπόπτους των εκπλήξεων να προσπαθούν να κρατήσουν αναμμένο έναν αναπτήρα! Το τι happy birthday ακούστηκαν στο κυλικείο,το τι λεμονίτες ήπιαμε,να ρχοντε απο γύρω και να μου λένε χρόνια πολλά! Σου λέω το κυλικείο των ΗΜΜΥ γνώρισε μεγάλες στιγμές!!! Όσο για το βράδυ, βρεθήκαμε τυχαία μαζί με το πλυντήριο σε μια τυχαία παρέα και το μόνο που θυμάμαι απο εκείνη τη βραδιά είναι μια λέξη που χαράχτηκε για πάντα στο μυαλό μου : ΜΥ ΚΟ ΝΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ
   (Δεν έχω πάει ποτέ στη Μύκονο)

ΥΓ1: Πόσες φορές θα πούμε μανταμίτσα Βέμπο οτι δε πιάνουν οι απειλές σας σε μας!!! Πλυντήριο,ηρέμισε τη χειρίζομαι εγώ τη κοπελίτσα....Δε με σκιάζουν εμένα οι φοβέρες της!!!
ΥΓ2: Που το θυμήθηκες το write in C που είχε συντροφεύσει εκεινα τα χριστουγεννιάτικα βράδια μας!
ΥΓ3: Φίλτατη Σοφία εκμεταλευσου μας άφοβα!Εδώ με εκμεταλευτηκε η διπλανή 50χρονη γειτόνισσα που μου έλεγε μόνο μια καλημέρα 5 χρόνια- και αυτή με το ζόρι- για να της συνδεσω υπολογιστή και ιντερνετ! Για να μη σχολιάσω πόσα τσάμπα μαθήματα έχω κάνει σε μη-ΗΜΜΥ σε matlab και C!
ΥΓ4: θα επιστρέψω με ιστορία μπαγιάτικη-πάστα-ποντικάκι σε επόμενη ανάρτηση!
ΥΓ5:Θα το καθιερώσω αυτό το προσεχώς για να κρατώ σε αγωνία το αναγνωστικό κοινό μας (δε θέλω σχόλια Βέμπο!!)
ΥΓ6: πολύ μούγκα έπεσε ας βάλουμε ένα τραγουδάκι:

write in c!

Θυμήθηκα τις όμορφες εποχές μας σήμερα σαλιάγκι. Τότε που ο προγραμματισμός δεν ήταν μοναχική δουλειά, αλλά είχαμε η μία την άλλη να βρίσουμε!! Τότε που μας άκουσε η μισή βιβλιοθήκη να φωνάζουμε. Τότε που πίστευες ότι δεν θα ξαναμιλούσαμε την επόμενη μέρα μετά από τέτοιο βρίσιμο. Τότε που το μυαλό μου δούλευε ακόμα..

Εντάξει ξέρω ότι αυτά που ακολουθούν δεν είναι τα κατάλληλα σε αυτήν την καίρια χρονική στιγμή που αποκτήσαμε επιτέλους αναγνώστες που δεν είναι ΗΜΜΥ και γράφουν και σχόλια (εδώ θέλω να κρατήσουμε ένος λεπτού σιγή για να νιώσουμε καλύτερα την συγκίνηση...) αλλά εμένα τώρα αυτό με θυμήθηκε, αυτό θα σε γράψω.. Και οι μη ΗΜΜΥ ας σπαμάρουν ελεύθερα, εγώ πρόβλημα δεν έχω! Απαντήστε και στο κουιζ. 

Και φυσικά έχεις καταλάβει από τον τίτλο ότι όλο αυτό ξεκίνησε όταν θυμήθηκα εκείνη την πρώτη αναζήτηση της συνάρτησης write( ) στην c που μας έφερε αντιμέτωπες με την τρομερή ανακάλυψη: 

Αλλά μετά από αυτό ο εμπνευσμένος ΗΜΜΥ έχει βγάλει και άλλα τραγούδια για να δοξάσει τον θεό που αυτός πιστεύει. Έτσι έχουμε και μια πιο σύχρονη και μοντέρνα δημιουργία ότι πρέπει για τα καλοκαιρινά μας απογεύματα:

Γιατί ακολουθούμε πάντα τη μόδα. Και φυσικά, για τους κλαμπόβιους των beach bar έχουμε και bitακι για να κουνήσουν τα σκουριασμένα κορμιά τους:

Feel the bit!!! Feel the byte!!

Και τέλος έχω να προτείνω μια ταινία. Ένα παιδί που μεγαλώνει με τους καταπιεστικούς γονείς του, που δεν το αφήνουν να εκφράσει τον πραγματικό του εαυτό. Που ντρέπονται γι αυτόν και όταν αυτός αποκαλύπτεται τον πετάνε στους πέντε δρόμους. Δράμα, συγκίνηση, καταπιεσμένη εφηβεία και απαγορευμένοι έρωτες, όλα σε μία συγκλονιστική παραγωγή:

Και θα επαναλάβω το κουίζ του προηγούμενου ποστ γιατί θέλω να βγάλω στατιστικά. Ποιά λέξη σας έρχεται πρώτη μετά την λέξη 'for'?