Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Τζίτζικας. Ο μεγάλος ανάρχας!

Λοιπόν το αποφάσισα σήμερα. Μου ήρθε σαν όραμα στον ύπνο μου.

Δηλαδή όχι ακριβώς στον ύπνο μου. Αυτό το στάδιο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Εκεί ανάμεσα στις τελευταίες σκιές των ονείρων που δημιούργησε το υποσυνείδητό σου όσο εσύ κοιμόσουν στην προσπάθειά του να βάλει σε σειρά τις νέες πληροφορίες (κυρίως άχρηστες) με τις οποίες το φόρτωσες στην διάρκεια της ημέρας.

Και ξέρεις τι ασυνάρτητο που είναι το δικό μου μυαλό όταν θέλει. Ξεκινάει το indexing  και κάνει fetch την πληροφορία από τον αντίστοιχο buffer με σκοπό να την επεξεργαστεί. Αλλά είναι τόσο άκυρη η πληροφορία που αποφασίζει να με εκδικηθεί και έτσι ξεκινάει ένα δικό του πείραμα.

Έχεις δει το κουρδιστό πορτοκάλι; Τουλάχιστον την σκηνή με τον πρωταγωνιστή που τον βάζουν να βλέπει ταινίες; Έτσι νιώθω κι εγώ κάθε βράδυ. Σαν το πειραματόζωο του μυαλού μου που δεν χρειάζεται καν να μου βάλει μανταλάκια στα μάτια για να τα κρατάει ανοιχτά αφού τον βολεύει περισσότερο να προβάλει την σημερινή πρεμιέρα σε κλειστά βλέφαρα.



Έτσι λοιπόν και σήμερα ανάμεσα στον διαγωνισμό τραγουδιού και το τεστ χημείας μου ήρθε η εικόνα ενός τζίτζικα. Την είχε αράξει σε μια γωνία με την φραπεδούμπα του και έπαιζε την εδώ και αιώνες αγαπημένη μελωδία του.

Κάποια στιγμή κάτι F-16 περάσανε πάνω από το κεφάλι του και αυτός με τεντωμένο ένα μόνο δάχτυλο από το πενταδάχτυλο χέρι του (ναι γιατί να μην μπορώ να τον φανταστώ με ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά; Ποιός με εμποδίζει;) φώναξε λίγο πιο δυνατά την άποψή του για τον καπιταλιστικό πόλεμο που αντιπροσωπεύουν. Και μόνο αυτός από όλα τα πλάσματα που εκείνη την ώρα μιλούσαν ή δημιουργούσαν ήχους με οποιοδήποτε τρόπο ακούστηκε. Κατόρθωσε να νικήσει και το τεχνητώς ενισχυμένο σήμα που έβγαινε από τα εξαντλημένα από την προσπάθεια να ακουστούν ηχεία του υπολογιστή μου.

Όταν φεύγουν τα αεροπλάνα συνεχίζει να κοινοποιεί το δικό του μανιφέστο και τις απόψεις του για τον κόσμο που ζούμε και την δημοκρατία που πρωτοπόρος, ήδη από τα χρόνια του Αισώπου, προσπαθούσε να ξεκαθαρίσει τη θέση του ενάντια σε αυτήν αδιαφορώντας για τη ζέστη, τα πουλιά, την ώρα και τους κανόνες που εμείς της φορτώσαμε (δεν πιστεύω ότι ούτε ένας θα αποφάσιζε να σταματήσει σεβόμενος την ώρα κοινης ησυχίας) καθώς και για τα εχθρικά σχόλια που θα ακούσει από εμάς.

Άσχετο, αλλά μόλις σκέφτηκα μια άλλη εναλλακτική: λες ο τζίτζικας να είναι απλά ένας κακιασμένος γκρινιάρης που μας φωνάζει για την ζέστη που κάνει και φταίμε εμείς; Αν είναι έτσι είμαι και πάλι μαζί του:

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΤΖΙΤΖΙΚΑ!

ΥΓ: Ο μέρμηγκας δεν φαντάζει πολύ καπιτάλας, επιπέδου Βαρδινογιάννη ξάφνου?


ΥΓ1: Έλλειψη οξυγόνου και φυσικού φωτός είπε ο γιατρός..
ΥΓ2: Δεν έχω κάνει λάθος, τα υστερόγραφα τα γράφω σε c και όχι σε matlab
ΥΓ3: Τα ρούχα μου στεγνώσανε;
ΥΓ4: Δεν έχω πρόβλημα να ενστερνισθώ και την εξής θεωρία: http://frikipaideia.wikia.com/wiki/
ΥΓ5: Οι εικόνες και η μουσική είναι άσχετες περίπου, αλλά ούτε τον Alex με τα μανταλάκια στα μάτια θα ήθελες να δεις, ούτε και μια ανατριχιαστικά κοντινή φωτογραφία ενός τζίτζικα..

4 σχόλια:

  1. είσαι καλά κούκλα μου???άτιμο γκόθαμ σίτι!!!άτιμο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και έχει και πολλούς τζίτζικες το καταραμένο το γκόθαμ το σίτυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπώ τζίτζικα και αγαπώ-σε πλυτνήριο. Επίσης πολύ μι άάάάρεσε κ η εκδοχή ο τζίτζικας να'ναι απλώς γκρινιάρης!! Μι κάνει ταύτηση μι την αφεντιά μου τρελόγρεα στα 70τρέχα, μι το κραγιόν να πιάνει φρύδι και 9σκυλιά... να τσιροκοπάω ολημερίς στα δόλια παιδάκια της γειτονιάς και σε όποιον άλλο δυστυχή βρεθεί στο κατώφλι μ δλδ('σχώρα με αν δε γράφιται έτσ') ΕΤΣΙ! γτ θα 'χω τα ακαταλόγιστο να βρίζω όόόόόποιον θέλω!! (μουααααααααχαχαχαχα - υποχθόνιο γέλιο πάνω από λάμπα με μυστήριο φωτισμό!)

    πσ: η Γυάλα ζει στο Εδιμβούργο. Και όταν το πλυντήριο την έκανε, άκουγε μόνο τον Μέρμηγκα... και ας μην ήταν ο μεγάλος ανάρχας. Και έγραφε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://www.youtube.com/watch?v=F6kd8Q7jXkI
    Καλώς όρισες γυάλα. Αφιέρωμα τραγουδάκι και σου υπόσχομαι να κυνηγάμε μαζί παιδάκια στα 70τρέχα..Αλλά τότε δεν σου υπόσχομαι ότι θα τον συμπαθώ ακόμα τον τζίτζικα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή