Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Γιατί ΕΣΥ αποφασίζεις ξανά!

  Αδέλφια,
         Επειδή είμεθα ένα blog που αγαπά την γνώμη του κοινού και τη ζητά στα κατα καιρούς διλήμματα που αντιμετωπίζει (αξέχαστη έχει μείνει η απορία περι της ανακυκλωσιμότητας της πλαστικότητας της τέχνης) ,θέλουμε και σήμερα τη συμμετοχή σας. Ακολουθούν 4 φρικτά διλήμματα με την μορφή 4 σύντομων ιστοριων,ιστορίες που φυσικά δεν έχουν τύχει σε μας...Αλλα σε καποιους φίλους απο το φροντιστήριο αγγλικών,δε τους ξέρετε!

Ιστορία νο1
    Ας υποθέσουμε οτι δύο κοπέλες μπαίνουν σε ένα βιβλιοπωλείο της θεσσαλονίκης και η πιο ξανθιά,που πλέον ειναι καστανή, βλέπει το παρακάτω βιβλιο σε ένα ράφι.
Στέκεται για πολλή ωρά μπροστά απο το ράφι συλλαβίζοντας το εξης:  "Οι θεοί μπάϊ χτές" και αναρωτιέται για το αν οι θεοί αποχαιρετούν το χτές ή αν οι θεοί ειναι bisexual απο χτες. Ομως κάτι δε κολλάει. Έρχεται και το πλυντήριο -ωωωω μπαρδον η κοπελια απο το φροντιστήριο εννοουσα- και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
-Ρε φίλε,τι σκατά εννοεί με το "οι θεοί μπάϊ χτες;"
-Μμμμμ. Δε ξέρω!
(Σκέφτεται για λίγο...)
Δεν έχει ομως διαλυτικά στο ι οπότε δε τονίζεται στο α. Αρα είναι "οι θεοί μπαί χτες"
(το οτι δε λεει θεοί αλλα θεό είναι κατι που τις αφήνει παγερά αδιάφορες)
-Που να μπουν,καλέ;

Θα πρέπει να τους πήρε και 5 λεπτά αυτό το παιχνίδι με τις συλλαβές μέχρι να καταλήξουν οτι ο τιτλος ειναι "οι θεομπαίχτες" .
Και έρχομαι να σας ρωτήσω:

Ιστορία νο2

Μια παρέα ενα βράδυ κάνει βόλτα και βλέπει σε έναν τοίχο ενα σύνθημα(πολυ κακογραμμένο να σημειωθεί) που λέει VIOLENCE IS THE .... Την λέξη ομως μετά το the δε μπορουν να την ξεχωρίσουν. Πέντε άτομα στέκονται μπροστά απο μια μάντρα και με ζαρωμένα φρύδια προσπαθούν να συλλαβίσουν αυτή τη μουτζούρα που δε βγήκε καλά στη στάμπα. Ο πιο βλαμμένος απο τους 5 αποφασίζει να σπάσει τη σιωπή και να πει με απολυτη φυσικότητα "Ρε, FINSWAY λέει!". Κατα βάθος όοοοολοι αυτό διαβάζαμε αλλα κανεις μας δεν ηταν τόσο θαρραλέος ωστε να το ξεστομίσει. Τελικά η λύση του μυστήριου έρχεται για ακόμη μια φορά απο τον δαίμονα της παρέας, που λύνει και τους γρίφους του τηλεκύβου σε χρόνο dt : VIOLENCE IS THE ANSWER!


Ιστορία νο3

Λίγο πριν τον σταθμό της Αγίας Μαρίνας στο Χαϊδάρι υπάρχει το παρακάτω γράφιτι σε μια διαφημιστική πινακίδα του δρόμου
     Κάθε φορά λοιπον που περνούσε απο εκεί μια γνωστή μου, έκανε διάφορες ρομαντικές σκέψεις σχετικά με τους ανθρώπους. Γιατί να κλεινόμαστε στα σπίτια μας και να κλειδώνουμε και τις ψυχές μας εκει μέσα; Τι αποξένωση, θέεε μου, ζούμε! Απο μόνοι μας φτιάχνουμε τα κελιά μας και ζουμε μεσα στη μοναξιά,στο ψευτικο και στο εφήμερο.Τη ψυχή μας,αυτό που ειναι πραγματικά δικό μας και δε μπορει να το παρει κανεις,το φυλακίζουμε μόνοι μας.Εεεεε οχι,λοιπον! Φτάνει! Λουκέτο,αδέλφια! Βάλε φωτιά σε ο,τι σε καίει,σε ο,τι σου τρώει τη ψυχή που λενε και οι Τρυπες. Μάλιστα είχε χρησιμοποιησει την εκφραση "λουκέτο στα ψυχοκελιά" και ως ευχή σε κάτι γενέθλια(κολλαγε με τη συζήτηση περι κρισεων αγχους).
     Ωσπου μια μέρα είδε ,στην απέναντι μεριά του δρόμου,ενα πανό στην είσοδο του Δρομοκαΐτειου , να λέγει κι αυτό το ίδιο σύνθημα με τη διαφημιστική πινακίδα. Και κάπου εδώ θέλω να πω στους εργαζόμενους του ψυχιατρικού νοσοκομείου Αττικής, οτι ήταν εξαιρετική επιλογή η διαμαρτυρία τους με τον καλλιτεχνικό τρόπο του γκράφιτι αλλα να γράφουν κι απο κάτω οτι είναι απο το ΨΝΑ και τα ψυχοκελιά είναι οι θάλαμοι ασθενών ,διοτι υπάρχουν συνανθρωποι μας που μπερδευονται. Δεν μπορουν όλοι ,κύριοι, να κάνουν την σύνδεση! Τι,δηλαδη? Επειδη ήταν ακριβώς απέναντι το νοσοκομείο? Μας τραβά την προσοχή η πινακίδα και δε το είδαμε! Αλήτες,να πούμε,μπερδευετε το κόσμο και πάει και λέει αλλαντάλλα σε γενέθλια και γιορτές!
Ιστορία νο4

Χθες,πάλι αυτη η γνωστή μου η ξανθιά,που τωρα ειναι καστανή, είχε αφήσει τη τηλεοραση ανοιχτή στο mute κι ειχε πιάσει κουβέντα με τη μάνα της. Εκείνη την ώρα έπαιζε το τρέιλερ απο μια καινουρια σειρά. Αφου δεν είχε ήχο,στα 49 δευτερολεπτα που κρατούσε η διαφήμιση το μονο που μπορουσε να διαβασει ήταν ενα alphatv #ilexipoudeles.(Μα τη Παναγία,ακριβώς όπως στο γράφω) Αλλα δε καταλάβαινε τι λογοπαίγνιο με αλεπούδες είχαν σκαρφιστεί οι σεναριογραφοι της σειράς "ιλεξιπούδελες". Ευτυχώς,οι συνειρμοί με αλεξικέραυνα και αλεξίσφαιρα κράτησαν μονο 49'' και μετά έπεσε η καρτέλα με τον τίτλο της σειράς "Η λέξη που δε λες". Η μητέρα δε κατάλαβε γιατί γελούσε το παιδί της,επειδή όμως υπήρχε κίνδυνος να ανησυχήσει για την διανοητική του υγεία αν της αποκάλυπτε το λόγο,δεν έμαθε ποτέ τι το αστείο είχε εκείνη η συζήτηση και το τρέιλερ.

     Οταν αργότερα το βράδυ η δυσλεκτική βλαμμένη,μίλησε με μια φίλη της στη Σκωτια και της αφηγήθηκε την παραπάνω ιστορία,το μόνο σχόλιο που είχε να κάνει η βλαμμένη Σκωτσέζα όταν κατάφερε να αναπνευσει απο τα γέλια ήταν " μα αφού η λήγουσα είναι βραχέα,ο τόνος κατεβαίνει. Το σωστό θα ήταν αλεξιπουδέλες". (Και το σχόλιο με τα διαλυτικά και τον τόνο στην ιστορία νο1,πάλι αυτη το είχε κάνει. Το έχει μελετήσει το θέμα του τονισμού στη νέα ελληνική ή απλά ως παιδί είχε προφανώς καταπιεί την νεοελληνική γραμματική του Τριανταφυλλιδη )

Διάλεξε ΕΣΥ ,λοιπον, το πρόβλημα που έχουν οι πρωταγωνιστές των ιστοριών μας και κέρδισε την συμπαθειά μας!
--ΣαλιάγκιΤοΠρεπειΝαΞαναπάειΣχολείοΓιαΝαΜάθειΝαΔιαβάζει!
(ΤουλάχιστονΘαΕχειΣυμμαθητήΤονΒλαμμένοΤηςΙστοριαςΝο2ΤηνΩραΤωνΑγγλικών)

ΥΓ. Η υπογραφή μου σε αναρτήσεις και σχόλια γράφεται με τον camel τρόπο. Διαβάζετε και λιγο hmmy and the city ζώα του alpha, που μου θέλετε και άδεια #ΕδωΕναΧασταγκΔεΞερετεΝαΓράφετεΒλαχοι.