Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

H Γατα!!

Τα κατάφερα! Έκλεψα για λίγο την άσπρη αηδία με το μήλο (δεν τρώγεται γαμώτη, προσπάθησα) της μίας από τις δύο ηλίθιες (αυτηνής που μυρίζει σκύλος) και είπα να σας αποκαλύψω τον πόνο μου!

Ηλίθιο μήλο που δεν τρώγεται!!!

Έχω βγάλει φλύκταινες το τετράποδο λέμε! H ιστορία μου ξεκινάει με μία (που μύριζε και αυτή σκύλος αλλά είχε ωραία μεγάλα νύχια) που με άρπαξε από τον δρόμο που κρύωνα και έκλαιγα μονάχη κάτω από ένα αμάξι. Και μου το χε πει η μάνα μου πριν με παρατήσει: προπαντώς μην τραβάς την προσοχή αυτών των ψηλών πλασμάτων..

Αυτή με πήγε σε ένα σπίτι με μια τρελή που το πρώτο που έκανε ήτανε να με χώσει στα βυζιά της. Εγώ πνίγηκα, σταμάτησα να κλαίω και αυτή πίστευε ότι την συμπάθησα. Κόντεψα να αφήσω την τελευταία μου πνοή, δεν ηρέμησα-ενα βήμα πριν τον θάνατο ήμουν. Την είχα πατήσει για πάντα!

Απο εκεί και έπειτα με έχουν κλεισμένη μέσα σε ένα σπίτι χωρίς μπαλκόνι. Έχει κάτι παράθυρα, αλλά το ένα είναι μέσα στο άβατο δωμάτιο και τα αλλα δύο βλέπουν το ένα το αλλο... Οπότε βολεύομαι με αυτό που βλέπει στα γραφεία του ΚΚΕ και σε ένα μπουρδελο! Από εκεί είναι που θα δραπετεύσω κιολας. Έχω και σχέδιο. Περπατάω μέχρι την άκρη των συρμάτων που απλώνουν τα ρούχα και κρεμιέμαι σε ένα σεντόνι. Έτσι κατεβαίνω έναν όροφο με καλλιτεχνικές κινήσεις, σκίζοντας ταυτόχρονα το σεντόνι (πετυχαίνει! το είδα και σε μια ταινία με πειρατές!)! Πηδάω στο αιρκοντίσιον του αποκάτω (οι δικές μου δεν έχουν και καθόμαστε και ψοφαμε τα καλοκαίρια.. ηλίθιες!) και μετά στο παράθυρο. Μέχρι εκεί έχω φτάσει! Για τους άλλους 2 ορόφους, ποντάρω στις υπόλοιπες ψυχές...

Και θα ρωτήσετε γιατί να θέλω να φύγω από το ζεστό σπιτάκι με το φαγητάκι μου.. Χα! Ας γελάσω στο φαγητάκι.. Μου βάζουν εκεί κάτι φτηνιάρικες τροφές (ηλίθιες!) και σε ποσότητα σαν να είμαι ποντίκι. Που να σας μπει ποντίκι στο σπίτι!! Και δεν θα το πειράξω καθολου, θα αφήσω τον Μίκυ να σας φάει τα αυτιά!

Να μην σχολιάσω το νερό. Δεν είμαι κάκτος κούκλες μου (ηλίθιες!), γάτα είμαι.
Spot the difference..Θα σας δώσω στοιχείο: το άσπρο
ΔΕΝ ειναι κάκτος!!!!


Μόνο αυτή που μυρίζει σκύλος μερικές φορές κάνει κάτι για αυτό. Τις άλλες φορές της λέω νερό και μου κάνει 'Μάο μάο'! Δεν πάνε καλά σας λέω! Αυτό με το 'μαο μαο' το κάνει συνέχεια.. Ηλίθια! Φαϊ της λέω, 'μαομαο' μου απαντάει, 'ηλίθια' την λέω 'μαομαο' αυτή. Αφού κάνω και πείραμα και της λέω ότι μαλακία μου έρθει. Τον χαβά της αυτή! Ηλίθια! Και μετά με αρπάζει κιόλας και μου κάνει κεφαλοκλείδωμα! Και μέχρι τώρα είχε γυμνά τα χέρια, της πατούσα ένα γρατζούνισμα και με άφηνε. Τώρα έχει βάλει και μανίκια και δεν μπορώ να επιτεθώ σωστά το τετράποδο. Ηλίθια!

Καλά και η άλλη δεν είναι καλύτερη! Πιστεύει ακόμα ότι μου αρέσουν τα βυζιά της (ηλίθια!). Μου φωνάζει συνέχεια, επειδή παίζω, επειδή ακονίζω τα νυχάκια μου στους καναπέδες, επειδή χέζω (αλήθεια σας λέω), επειδή τρώω, επειδη πίνω νερό.. Είναι εύκολη όμως και αν την κοιτάω όταν τρώει μπορεί να μου πετάξει και τίποτα (ηλίθια!) σε αντίθεση με την άλλη τη σκύλα!!

Κάθομαι και τις κοιτάω κατα διαστήματα. Είναι ηλίθιες σας λέω. Κάθονται με τις ώρες μπροστά από το φωτεινό κουτί και κατά διαστήματα σηκώνονται και δαιμονίζονται με κάτι ήχους σαν τον παρακάτω:



Μερικές φορές (ειδικά τις μέρες που δεν μου βάζουν φαγητό όποτε θέλω) τις γλείφω για να δω αν έχει ενδιαφέρον η γεύση να τις φάω. Νομίζω όμως ότι ακόμα είναι άγουρες. Θα περιμένω ακόμα λίγο. Αν και, αν συνεχίσει να με ξεβολεύει αυτή η ηλίθια που μυρίζει σκύλο, θα είναι η πρώτη που που που θα φαγωθει οε, οεεεε, οε, οε!

Αχ, και να σας πω τι έπαθα τις προάλλες! Ήθελα να ανέβω στο παράθυρο, να κοιτάξω τα παλικάρια που μπαίνανε στο ΚΚΕ, να κορτάρω και με έναν γάτο που έχω μπανίσει και κόβει βόλτες στην απέναντι ταράτσα(τρελό μωρό!Αυτόν έπρεπε να διαλέξω πατέρα για τα παιδιά μου, όχι το άλλο στο αίσχος που μου έβγαλε τα τέρατα..)!

Πηγαίνω που λες με νάζι και την κατάλληλη φόρα (εντάξει ήταν λίγο παραπάνω από την κατάλληλη, αλλά ξέρω λέμε, έχω προπονηθεί εδώ και καιρό!!) και κάνω έναν καλλιτεχνικό πήδο που και ο πλούσενκο θα ζήλευε. Κι εκεί που έχω σηκωθεί από τη γη, νιώθω στα μουστάκια μου τον αέρα, τον ακούω να σφυρίζει στα αυτιά μου, ακούω ένα ΓΝΤΟΥΠ και νιώθω έναν γιγαντιαίο πόνο στον μετωπιαίο λοβο μου! Ζαλίζομαι! Χάνω ισορροπία! Νιώθω να πέφτω! Πού είναι τα πόδια μου; Πού είναι το έδαφός; Fuck! Για 3 δευτερόλεπτα ένιωσα πώς είναι να είσαι ηλίθιο δίποδο και να σκας με τα μούτρα στο πάτωμα! Δραματικό! Άλλο ένα ΓΝΤΟΥΠ συνόδεψε την μετωπική με το πάτωμα. Εγώ να κουτσαίνω για να πάω κάτω από το τραπέζι να φυλλαχτώ από την βροχή κακών και αόρατων πετρών που με χτυπούσαν και η ηλίθια που μυρίζει σκύλος να γελάει και να λέει κάτι για τζάμια... Για ένα τέταρτο αυτή τη δουλειά έκανε. Αλλά την εκδικήθηκα! Την περίμενα πίσω από τον καναπέ και της την έσκασα στο πόδι! Κάποια στιγμή θα της κάνω ζημιά, δεν μπορεί... (Το κάνω συχνά αυτό τώρα τελευταία.. Αν μου την δίνουνε οι ηλίθιες, πηγαίνω σε ανύποπτο χρόνο και τις γρατζουνάω όσο κάθονται στο φωτεινό κουτί!! Μπουαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!!)

Εγώ για καμιά ώρα μετά το συμβάν..

Από εκείνη τη μέρα κάθομαι και περιμένω κάτω από το παράθυρο και πετάω και κανέναν νιαούρισμα για να είμαι σίγουρη ότι αυτα, που η ηλίθια που μυρίζει σκύλος λέει τζάμια, είναι ανοιχτα.

Συγχίστηκα πάλι το ζώον. Και την βλέπω την σκύλα να κουνιέται! Μπορεί να ξυπνήσει και να αποφασίσει να με κεφαλοκλειδώσει πάλι.. Την έκανα! Αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε όλους σας..

 Update: Αυτή είμαι εγώ πίσω από το  (παρι κι σύ) fujitsu αυτής με τα βυζιά! Μα να με μπερδέψετε με την άσπρη...Τσκ τσκ τσκ! Έλεος! Την φιλοζωική την κάλεσε κανένας?



11 σχόλια:

  1. Πού είστε εσείς καλέ? Και πιασε η γάτα σας και γράφει. Ξέφραγο αμπέλι το καταντήσατε!
    Γάτα συνέχισε να μας ενημερώνεις τι κάνουν τα αφεντικά σου, θέλουμε κουτσομπολιό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η γάτα είναι θεά και πρέπει να την προσκυνάτε κάθε μέρα, ανόητα δίποδα! Υπερπανέμορφη απλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μπουχαχαχαχαχαχαχα θεικο το σκηνικο με το τζαμι!και ναι η γατα ειναι πανεμορφη!vickyyy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. γαμωτο δε ψοφησε. χρυσομαλλο τερας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η τελευταια εξοδος και μια γατα με σχεδιο αποδρασης,θα το ελεγα επιστημονικη φαντασια,αλλα καμιά φορα γινεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλά η γάτα σας είναι θεά!
    Μου θύμισες σκηνικό στη Λάρισα πριν από πολλά χρόνια
    Πρέπει να ήμουν 7 ή 8 χρονών
    Είχαμε βρει με τον αδερφό μου τρια μικρά γατιά παρατημένα έτοιμα να ψοφίσουν. Τα πήραμε και τα δίναμε γαλα στο στόμα με το κουταλάκι.
    Η γιαγιά μας λέγε ότι δεν θα επιβιώσουν.
    Και όμως τα γατιά γλίτωσαν και όταν ανέκτησαν δυνάμεις άρχισαν να παίζουν σαν τρελά στον κήπο, εκστασιασμένα.
    Η γιαγια τα κοιτούσε και έλεγε
    -Πίστευες ότι αυτα τα γατιά θα γίνονταν ανθρώπ΄;
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. παιδιά η γάτα μας δεν είναι αυτή στη πρώτη φωτογραφία!Μάλλον πολύ θα τό θελε να ταν έτσι!!θα σας έρθει η πραγματική φωτο της γάτας μας όταν ξαναποκτήσουμε ιντερνετ στο σπίτι!Τη κατάρα μου στην οτενετ και σε αυτόν ΜΑΣ ΜΑΤΙΑΣΕ!!!!
    --ΣαλιαγκιΤοΕθισμένο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @NamNaira : Δεν εχουμε ιντερνετιιιιιι!!!
    @sewsome : το άσπρο πράμα πίσω από το υπερπανέμορφο υπολογιστικό σύστημα είναι ωραίο, η δικιά μας όμως δεν ειναι αυτή..
    @Vickyyy: το σκηνικό με το τζάμι πέρα για πέρα αληθινό! Τα υπόλοιπα είναι φαιδρά ψεύδη!
    @Mr.Alobar: περιμένω την ώρα και την στιγμή που θα την δω να κρεμάει αφίσα Ριτα Χειγουορθ στον τοίχο...
    @Nicotine: Μου έμαθε και τους υπολογιστές, όχι απλά έγινε άνθρωπος..
    Η Γάτα μας μάτιασε σαλιάγκι!!!! Είδες που έκλεψε το μασίνι μου!
    --πλυντήριο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. χαχαχαχααα αγαπώ γιαγιά νικοτίνε!
    γιαγιά πόλης ή γιαγιά νίντζα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ρε βγάλτε και τη δικιά σας να καμαρώσουμε ομορφιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. πολύ κούκλα η Γάτα ρε κορίτσια!! να τη βγάζετε συχνά, θα σας δοξάσει αυτό το γατί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή